Krótki (1 zdanie)
Mariusz Trynka pisze science fiction po niemiecku i sam tłumaczy swoje powieści na polski i angielski.
Wszystko, czego potrzebujesz do artykułu, recenzji, wywiadu lub podcastu: biogram, zdjęcia, okładki, fragmenty i fakty – do swobodnego wykorzystania w związku z Mariuszem Trynką i jego książkami.
Mariusz Trynka pisze science fiction po niemiecku i sam tłumaczy swoje powieści na polski i angielski.
Mariusz Trynka pisze science fiction, która stawia niewygodne pytania – o świadomość, tożsamość i granice percepcji. Wychowany w dwóch językach, pisze swoje powieści po niemiecku i sam tłumaczy je na polski i angielski. Jest autorem trylogii Pamięć Genetyczna i Interitus oraz powieści Déjà vu. Jego książki ukazały się w dwunastu językach i sprzedały się w ponad 8000 egzemplarzy. Mieszka z rodziną w południowej Polsce.
Mariusz Trynka pisze science fiction, która stawia niewygodne pytania – o świadomość, tożsamość, granice percepcji i o to, co się dzieje, gdy ludzkość napotyka coś, czego nie potrafi pojąć.
Jego debiutancka powieść Déjà vu przenosi czytelnika do świata, w którym zaciera się granica między wspomnieniem a przeczuciem. Trylogia Interitus opowiada o dwóch cywilizacjach, które po upadku swoich światów muszą zbudować wspólną przyszłość. A Pamięć Genetyczna odkrywa pradawne tajemnice pod liniami Nazca, które mogą na nowo napisać historię ludzkości – finał, Khiran, ukaże się wiosną 2027 roku.
Mariusz wychował się w dwóch językach i pisze swoje powieści po niemiecku. Sam tłumaczy je na polski i angielski; kolejne wydania ukazują się w dziewięciu językach, uzupełnione o audiobooki. Jako autor wydający samodzielnie sprzedał dotąd ponad 8000 egzemplarzy. Jego styl łączy naukową ciekawość z filozoficzną głębią.
Poza pisaniem prowadzi firmy w branży projektowej i budowlanej. Mieszka z żoną i dwoma synami w południowej Polsce.
“Mariusz Trynka brings the science to science fiction and makes you wonder about the real overlap between truth and fiction.”
“This novel presents a compelling blend of adventure, mystery, and existential reflection”
„Świetna, inteligentna fantastyka, momentami zahaczająca wręcz o hard SF.”
“An interesting twist to this story will shock you and make you question your humanity.”
Wybrane opinie czytelników z Goodreads i Lubimyczytać, stan na październik 2026. Recenzje prasowe wkrótce.
Pytania i odpowiedzi
Piszę science fiction, która stawia pytania, na które nie ma wygodnych odpowiedzi. W ciągu dnia prowadzę firmy w branży projektowej i budowlanej, wieczorami buduję światy. Mieszkam z żoną i naszymi dwoma synami w południowej Polsce – a moja głowa jest pełna szuflad z historiami, które wciąż czekają na opowiedzenie.
Mniej więcej połowę życia spędziłem w Wiedniu – tam dorastałem i chodziłem do szkoły. Dlatego niemiecki jest dla mnie naturalniejszym językiem pisania, a moje książki po prostu korzystają z bogatszego słownictwa.
To nieco bardziej złożone. Do możliwie wiernej w tonie wersji roboczej używam narzędzi AI, a potem pracuję nad tekstem sam – po polsku mówię płynnie. Polskie wydania przechodzą dodatkowo redakcję i korektę w języku docelowym, żeby wyeliminować ostatnie błędy. Z angielskim jest łatwiej: niemiecki i angielski należą do tej samej rodziny językowej i są sobie znacznie bliższe, a narzędzia są tu dużo lepsze. Wystarczają tłumaczenie maszynowe i staranna korekta. Pozostałe dziewięć języków jest tłumaczonych automatycznie, a następnie gruntownie sprawdzanych. Najbardziej boli mnie to, że tych wydań nie mogę sprawdzić sam – znam przecież tylko trzy z dwunastu języków.
Pomysł na Déjà vu – jak większość moich pomysłów – powstał już wiele lat temu, i to właśnie w takim momencie déjà vu, w zupełnie banalnej, codziennej sytuacji. Większość książek, które teraz publikuję, nie narodziła się w mojej głowie dopiero teraz; wciąż spisuję to, co wymyśliłem już wcześniej. Pierwsza książka, której pomysł naprawdę powstał dopiero w tym roku, to Limbus.
Raczej człowiek niż technika – i tematy, o których wciąż mówi się za mało. W Interitusie chodzi na przykład także o pokój na świecie i o często nielogiczne decyzje polityków – w powieści tak samo jak w naszym własnym świecie.
Pamięć Genetyczna wcale nie miała być nastawiona na naukę. Ale dużo czytam i sprawdzam, a w niektórych moich książkach wyjaśniam w aneksie, gdzie kończy się science, a zaczyna fiction. To pomaga spojrzeć prawdzie w oczy – gdzie jako ludzkość właśnie jesteśmy. Wielu ludzi w ogóle nie zdaje sobie sprawy, co naukowcy już odkryli. Jedna z czytelniczek napisała, że wnoszę naukę do science fiction. Trudno o piękniejszy komplement.
Nie – właściwie pełna nadziei. Upadek to dopiero początek. Prawdziwe pytanie brzmi: czy dwie zupełnie różne kultury potrafią zbudować wspólną przyszłość, gdy nie mają innego wyjścia? Wierzę, że tak. Ale to ma swoją cenę. Zawsze ma swoją cenę. Nic na tym świecie nie jest za darmo.
Oczywiście – na poważne propozycje jestem otwarty. Jako autor wydający samodzielnie dostaje się niestety masę maili z zimnej akwizycji z wielkimi obietnicami. Uważam większość autorek i autorów za naprawdę mądrych ludzi – napisanie książki wymaga sporo – dlatego trudno mi sobie wyobrazić, że takie pseudowydawnictwa, które chcą tylko wyciągnąć od ludzi pieniądze, odnoszą wielkie sukcesy. Może niektórych pcha do tego desperacja. Ja jestem zmotywowany i nie mam czasu na wątpliwości. Poza tym nie robię tego, żeby zarabiać, tylko żeby realizować swoją pasję – na razie wydaję na nią więcej, niż na niej zarabiam. Może kiedyś to się zmieni dzięki wiernym czytelnikom. Do tego czasu nie pozwolę sobie odebrać tej radości.
Dzięki dyscyplinie i bardzo wyrozumiałej żonie. Piszę zwykle wieczorami, czasem do późnej nocy – i czasem przeciągam strunę, wtedy muszę trochę odpuścić. Praca w branży projektowej i budowlanej nawet pomaga: powieść to też konstrukcja. Bez solidnego planu się zawali.
Że najlepsze pomysły nie biorą się znikąd, tylko z codzienności – z rozmowy, z jakiegoś miejsca, z wiadomości, która nie daje spokoju. Limbus na przykład powstał wprost z dyskusji z bardzo dobrym przyjacielem, który podziela moją pasję do science fiction. Wyjaśniłem mu podstawowy pomysł, a w rozmowie rozwinęliśmy go dalej – był, można powiedzieć, akuszerem tej koncepcji. Biorę prawdziwe życie i pytam: co by było, gdyby? Resztę robi wyobraźnia.
Wiosną 2027 roku ukaże się Khiran, finał trylogii Pamięć Genetyczna. Potem czeka jeszcze kilka szuflad – ale co dokładnie w nich jest, zdradzę dopiero, gdy przyjdzie pora. Kto chce dowiedzieć się pierwszy, może zapisać się do mojego newslettera.
Wywiad można cytować w całości lub we fragmentach – ze wskazaniem źródła „mariusztrynka.com”.
Pakiet prasowy w ZIP: biogram, zdjęcia, logo, wszystkie okładki i fragmenty po polsku.
Pobierz pakiet prasowy (9,1 MB)Mariusz jest dostępny na wywiady i podcasty, udostępnia też egzemplarze recenzenckie – po polsku, niemiecku i angielsku.
Wyślij zapytaniePsst… nowe światy na kursie.
Zapisz się i dowiedz się pierwszy, gdy wylądują nowe książki – do tego fragmenty i darmowe krótkie powieści. Bez spamu, najwyżej 1–2 razy w miesiącu. Słowo przy wszystkich gwiazdach.
Potwierdzenie e-mailem, rezygnacja w każdej chwili. Polityka prywatności